| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تو نيستي كه ببيني چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاري است! چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست! چگونه جاي تو در جان زندگي سبز است! □ هنوز پنجره باز است. تو از بلندي ايوان به باغ مي نگري. درخت ها و چمن ها و شمعداني ها به آن ترنم شيرين ، به آن تبسم مهر به آن نگاه پر از آفتاب ، مي نگرند . □ تمام گنجشكان كه در نبود تو مرا به باد ملامت گرفته اند؛ تو را به نام صدا مي كنند! هنوز نقش تو را از فراز گنبد كاج كنار باغچه ، زير درخت ها ، لب حوض درون آينه ي پاك آب مي نگرند □ تو نيستي كه ببيني ، چگونه پيچيده است طنين شعر نگاه تو در ترانه ي من . تو نيستي كه ببيني ، چگونه مي گردد نسيم روح تو در باغ بي جوانه ي من . □ چه نيمه شب ها ، كز پاره هاي ابر سپيد به روي لوح سپهر تو را ، چنانكه دلم خواسته است ، ساخته ام! چه نيمه شب ها – وقتي كه ابر بازيگر هزار چهره به هر لحظه مي كند تصوير به چشم همزدني ميان آن همه صورت ، تو را شناخته ام! □ به خواب مي ماند ، تنها ، به خواب مي ماند چراغ ، آينه ، ديوار ، بي تو غمگينند تو نيستي كه ببيني چگونه با ديوار به مهرباني يك دوست ، از تو مي گويم تو نيستي كه ببيني ، چگونه از ديوار جواب مي شنوم . □ تو نيستي كه ببيني ، چگونه ، دور از تو به روي هرچه درين خانه ست غبار سربي اندوه ، بال گسترده است تو نيستي كه ببيني ، دل رميده ي من بجز تو ، ياد تو همه چيز را رها كرده است . غروب هاي غريب در اين رواق نياز پرنده ساكت و غمگين ، ستاره بيمار است دو چشم خسته ي من در اين اميد عبث دو شمع سوخته ي جان هميشه بيدار است تو نيستي كه ببيني! |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 28 فروردین1387ساعت 15:38 توسط حدیث |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
همه چیز برای من و تو می شکفد
و اولین اندیشه جهان می تواند از آن ما باشد ما عاشقیم و بهشت برای ما آفریده شد فقط برای من وتو |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 |
| نویسندگان |
|
حدیث محیا |
|
RSS
|
