بی تو ................... هرگز

هدیه دوست

bitohargez2007 — Tue, 26 Aug 2008 15:36:18 GMT

گلي را كه ديروز،

به ديدار من ، هديه آوردي ، اي دوست

- دور از رخ نازنين تو _

امروز پژمرد!

همه ي لطف و زيبايي اش را

- كه حسرت روي تو مي خورد و

هوش از سر ما به تاراج مي برد؛-

گرماي شب ، برد !

صفاي تو اما، گلي پايدار است.

بهشتي هميشه بهار است .

گل مهر تو، در دل و جان

گل بي خزان،

گل تا كه من زنده ام ماندگار است.

تو نيستي كه ببيني

bitohargez2007 — Wed, 16 Apr 2008 12:07:18 GMT

تو نيستي كه ببيني

چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاري است!

چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست!

چگونه جاي تو در جان زندگي سبز است!

□

هنوز پنجره باز است.

تو از بلندي ايوان به باغ مي نگري.

درخت ها و چمن ها و شمعداني ها

به آن ترنم شيرين ، به آن تبسم مهر

به آن نگاه پر از آفتاب ، مي نگرند .

□

تمام گنجشكان

كه در نبود تو

مرا به باد ملامت گرفته اند؛

تو را به نام صدا مي كنند!

هنوز نقش تو را از فراز گنبد كاج

كنار باغچه ،

زير درخت ها ،

لب حوض

درون آينه ي پاك آب مي نگرند

□

تو نيستي كه ببيني ، چگونه پيچيده است

طنين شعر نگاه تو در ترانه ي من .

تو نيستي كه ببيني ، چگونه مي گردد

نسيم روح تو در باغ بي جوانه ي من .

□

چه نيمه شب ها ، كز پاره هاي ابر سپيد

به روي لوح سپهر

تو را ، چنانكه دلم خواسته است ، ساخته ام!

چه نيمه شب ها – وقتي كه ابر بازيگر

هزار چهره به هر لحظه مي كند تصوير

به چشم همزدني

ميان آن همه صورت ، تو را شناخته ام!

□

به خواب مي ماند ،

تنها ، به خواب مي ماند

چراغ ، آينه ، ديوار ، بي تو غمگينند

تو نيستي كه ببيني

چگونه با ديوار

به مهرباني يك دوست ، از تو مي گويم

تو نيستي كه ببيني ، چگونه از ديوار

جواب مي شنوم .

□

تو نيستي كه ببيني ، چگونه ، دور از تو

به روي هرچه درين خانه ست

غبار سربي اندوه ، بال گسترده است

تو نيستي كه ببيني ، دل رميده ي من

بجز تو ، ياد تو همه چيز را رها كرده است .

غروب هاي غريب

در اين رواق نياز

پرنده ساكت و غمگين ،

ستاره بيمار است

دو چشم خسته ي من

در اين اميد عبث

دو شمع سوخته ي جان هميشه بيدار است

تو نيستي كه ببيني!

دور

safir — Fri, 04 Apr 2008 08:07:18 GMT

من پا به پای موکب خورشید

یک روز تا غروب سفر کردم

دنیا چه کوچک است

وین راه شرق و غرب،چه کوتاه!

تنها دو روز راه میان زمین و ماه

امّا،من و تودور

آنگونه دور دور،که اعجاز عشق نیز

ما را به یکدیگر نرساند ز هیچ راه،

آه!

تبریک

bitohargez2007 — Tue, 25 Mar 2008 06:38:18 GMT

پيامبر اكرم (ص):

انتظار فرج به وسيله صبر ، عبادت است.

17 ربيع الاول سالروز ميلاد ختم المرسلین محمد بن عبدالله و بنیانگذارمكتب جعفري امام جعفر صادق مبارك و تهنيت باد.

عیدتون مبارک

safir — Tue, 18 Mar 2008 13:46:18 GMT

ساقيا آمدن عيد مبارك بادت

وآن مواعيد كه كردي مراود از يادت

محيا - حديث

"نوروز چيست"

safir — Tue, 18 Mar 2008 12:20:18 GMT

نوروز يكي از كهن ترين اعياد ملت ايران است كه با ماه فروردين آغاز مي شود.روز اول آن با نام خدا شروع مي شود.در اسماء العالم مجلسي از امام صادق(ع)روايت گرديده:در آغاز فروردين آدم آفريده شد و در آن روز فرخنده ايست براي طلب حاجات و برآورده شدن آرزوها.

همچنين از ايشان نقل شده كه اين روز بسيار كهن است وخداوند در نوروز از بندگان پيمان گرفت تا او را پرستش كرده وبرايش شريك قائل نشوند.به روايت ديگر نوروز جشن آغاز فروردين است كه جشن يادآوري نياكان مي باشدو مردم چنين مي پنداشتندكه در پنج شب متوالي ارواح مردگان براي ديدار وضع زندگي بازماندگان به زمين مي آيندو به خانه هايشان ميروند و اگر خانه تميز و پاكيزه و افراد آسوده باشند ،مسرور باز مي گردند. به همين دليل در نوروز خانه را تميز كرده و در لحظه تحويل سال جامه نو پوشيده و خانه را نوراني نگاه مي داشتند.مرتضي راوندي در كتاب تاريخاجتماعي ايران درباره نوروز چنين مي نگارد:از دوره ساسانيان كلمه نوروز متداول شده است وتنها عيدي است كه از ديرباز تاكنون مورد علاقه واستقبال مردم بوده. عيد نوروز كه آن را نوك روز مي گفتند مدت شش روز متوالي دوام داشت.در اين مدت زحمتكشان دست از كار مي كشيدند و به شادي و طرب مي پرداختند.هر كس خانه و آشيانه خود را آراسته مي نمود.مردم صبح زود به كنار نهرهاوقنات ها مي رفتندوپس از شستشو به يكديگر آب مي پاشيدندو شيريني تعارف مي كردند.صبحگاهان قبل از آنكه كلامي ادا كنند شكر مي خوردندو براي حفظ سلامتي به بدن روغن مي ماليدند.

نوروز،تجديد خاطره اي بزرگ است،خاطره خوشياوندي انسان با طبيعت.

یا امام رضا (ع)

bitohargez2007 — Sat, 08 Mar 2008 07:05:18 GMT

دلم

ايمانم

و همه ي باورم

را به مشبك هاي ضريحت كه

پنجره هاي آسمان اند

گره زده ام.

شهادت ثامن الحجج علي بن موسي الرضا بر تمامي شيعيان تسليت باد.

باز گردید

safir — Fri, 22 Feb 2008 18:26:18 GMT

همچون(( قطره ای بر نیلوفر))

شبنمی افتاده به چنگ شب حیات،

آرام و بی نشان،

در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ،

نشسته ام و چشم های خاموشم را

به لب های کبود مشرق دوخته ام...

پرستو های بی بهار من!

قاصدک های آواره در باد،باز گردید!

و تو،تشنه مجروح و عزیز من!

چشم هایت را به من مدوز،ببند!

من از دیدن آن ها رنج می برم.

مشرق خیال

bitohargez2007 — Fri, 15 Feb 2008 07:30:31 GMT

من روز خویش را

با آفتاب روی تو

کز مشرق خیال دمیده ست

آغاز می کنم

من با تو می نویسم و می خوانم

من با تو راه می روم و حرف می زنم

وز شوق این محال

- که دستم به دست توست-

من جای راه رفتن

پرواز می کنم !

آن لحظه ها که مات

در انزوای خویش

یا در میان جمع

خاموش می نشینم ،

موسیقی نگاه تو را گوش می کنم.

گاهی میان مردم

در ازدحام شهر

غیر از تو هرچه هست فراموش می کنم ...............

یلدای ایرانیان

bitohargez2007 — Thu, 20 Dec 2007 17:49:18 GMT

معاشران گره از زلف یار باز کنید

شبی خوش است و بدین قصه اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند

و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید

شب اول چله ی بزرگ زمستان را که مقارن با شب اول دی ماه است شب یلدا گویند، که دراز ترین شب سال است و فردای آن با دمیدن خورشید، روزها بزرگتر شده و تابش نور ایزدی افزونی می یابد. این بود که ایرانیان باستان، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می خوانند و برای آن جشن بزرگی برپا می کردند. نور، روز و روشنایی خورشید، نشانه هایی از آفریدگار بود؛ در حالی که شب، تاریکی و سرما نشانه هایی از اهریمن. مشاهده ی تغییرات مداوم شب و روز مردم را به این باور رسانده بود که شب و روز یا روشنایی و تاریکی در یک جنگ همیشگی به سر می برند. روزهای بلندتر روزهای پیروزی و روشنایی بود؛ در حالی که روزهای کوتاه تر نشانه ای از غلبه ی تاریکی.

برای در امان بودن از خر اهریمن، در این شب همه دورهم جمع می شدند و با افروختن آتش از خورشید، طلب برکت می کردند.

آیین شب یلدا، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه های گوناگون است که همه جنبه ی نمادین دارند و نشانه ی برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند. بعضی ها می گویند که مردم باستان چنین شبی را تولد خورشید می دانستند؛ زیرا بعد از آن روز به کوتاه ترین حد خود می رسید.

مهر رخشان نگون ترین چهر است

شب یلدا تولد مهر است

این همایون شب خیال انگیز

هست در آخرین شب پاییز

بیخ و بن در حماسه گستردست

در نهادش حماسه پروردست

لفظ یلدا اگرچه سریانیست

شب مهر آفرین ایرانیست